ای که گویی که دلت خون نشود چون نشودچه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود

“Bağrı qan olma” deyən, könlüm necə qan olmasın?Bir könül varmı, gözəl, zülfünlə al qan olmasın?

رونق حسن تو هر چند که افزون گرددعشقم آن نیست که از حسن تو افزون نشود

Hər qədər varmı hüsnün rövnəqi artsın, mənimEşqim üstündür yenə, olmaz ki, taban olmasın.

داری آن حسن که گر پیش تو آید لیلینتواند که ترا بیند و مجنون نشود

Hüsnünü Leyla gəlib görsə, yəqin Məcnun olar,Aşiq adlanmaz o kim, yurdu biyaban olmasın.

رای عقلست که دل گرد خطت گم گرددحکم عشقست کزان دایره بیرون نشود

Əqlim istər zülfünün daminə könlüm düşməsin,Eşq söylər könlümə: tut zülfdən, can olmasın.

می نویسم خط خونابه بلوح رخ زردآه اگر گلرخ من واقف مضمون نشود

Qanlı göz yaşımla yazdım dərdimi rüxsarimə,Qorxuram yar görməsin, dərdimə dərman olmasın.

هر چه واقع شود از دور درو نیست ثباتعاقل آن به که بهر واقعه محزون نشود

Bu cahanda heç nəyin yoxdur səbatı mütləqa,Aqil ol kəsdir ağır günlərdə nalan olmasın.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یار را هست بحال تو فضولی رحمیهست امید که این حال دگرگون نشود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, mehriban olmuş, deyirlər, yar sənə,İstərəm həqdən ki, yar lütfünə payan olmasın.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love