بخت بد بی‌اختیار از کوی یارم می‌بردبی‌قرارم می‌کند بی‌اختیارم می‌برد

Yar kuyində çəkir bəxtim məni biixtiyar,İxtiyarım qalmayır, halım olur çox biqərar.

چون نگریم در طریق عشق ترک اعتباردر میان پاکبازان اعتبارم می‌برد

Eşqə düşdüm, ixtiyarı qılmasam tərk, ey sənəm,Aşiqi-sadiq olan etməz mənə bir etibar.

التفاتی نیست بر حالم ز اهل این دیاروه که این بی‌التفاتی زین دیارم می‌برد

Bu diyar əhli mənə bir ləhzə etmir etina,Ol səbəbdən istərəm olsun yerim başqa diyar.

تا چه بد کردم درین کشور که بهر کام دلآنکه با صد عزتم آورد خوارم می‌برد

Kamə çatmaq zənn edərdim, neyləyim, bu ölkəyəGəldim izzətlə, fəqət axırda oldum böylə xar.

وه چه حالست این که دور دون بدین محنت‌سراشادمان می‌آورد هربار زارم می‌برد

Bax, bu kəcrəftar çərxin halına, gör bir necəŞən gətirmişdi məni, qaytardı dünyadan o zar.

بر سر آن کوی تا یابم به کام دل قرارچرخ خاکم کرده بود اکنون غبارم می‌برد

Kamə yetməkçün dedim kuyində mən məskən salım,Torpaq etmişdi məni dövran, edir indi qübar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. من فضولی نیستم سرگشته عالم به خوداینچنین بی‌خود به هرسو روزگارم می‌برد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, öz xoşumla olmadım avarə mən,Eyləyib sərgəştə aləmdə məni bu ruzigar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love