گاه لطفی می‌نماید گه جفایی می‌کندشوخی آن طفل هردم اقتضایی می‌کند

Lütf edir bəzən mənə, bəzən edir cövrü cəfa,Şuxluğu ol mahin hər dəm eyləyir bir iqtiza.

آه ازآن نورس که گه رخ می‌نماید گاه زلفهرزمان ما را گرفتار بلایی می‌کند

Gah o növrəs göstərir kakil mənə, gah zülfünü,Çəkdirir hər an necə gör bir yeni dərdü bəla.

هر طرف صد مبتلا دارد ولی از سرکشیاو کجا پروای حال مبتلایی می‌کند

Var yüz-yüz mübtəlası, lakin ol sərkəş pəriHalını sormaz, düşünməz hardadır bir mübtəla.

کار من عشقست جز کویت ندارم هیچ‌جاهرکسی تدبیر کار خود ز جایی می‌کند

Aşiqəm, yoxdur sənin kuyində özgə bir yerim,Hər kəsə bu dəhrdə bir yer verər zövqü səfa.

وعده مهر و وفا تا کی دهد آن تندخووقت شد گر وعده خود را وفایی می‌کند

Ol vəfasız heç mənə mehrü vəfa vəd etməyir,Vəqt çatıb, öz vədinə etsin gərək artıq vəfa.

خون شود یارب که بربودست صبر و طاقتمدل که هر دم آرزوی دلربایی می‌کند

Qana dönsün bü könül, ya Rəb, aparmış səbrimi,Arizu eylər o hər dəm başqa dürlü dilrüba.

حاکم تقدیر در هر کار حکمی کرده استهرکه می‌گیرد خلاف او خطایی می‌کند

Hakim-təqdirin hər an başqa cür bir hökmü var,Kim ona zidd olsa, şəksiz, eyləyər cürmü xəta.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بنده لعل لب یارم فضولی کان طبیبدرد دل در هرکه می‌بیند دوایی می‌کند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bir qulam ləli-ləbi-yarə, Füzuli, ol təbibHər könüldə dərd görsə, eyləyər, əlbət, dəva.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love