آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد

Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz?Olub təsəlli, yanan könlümə əsər verməz.

بنمود رخ ولی نظری سوی من نکردفریاد ازان نهال که گل کرد و بر نداد

O göstərib üzünü, baxmadı mənə, lakinÇiçəklənən bir ağaç bəs nədən bəhər verməz?

می خواستم بگریه کنم با تو شرح رازحیرت بگریه رخصت این چشم تر نداد

Dedim ki, göz yaşı tökməklə şərh edim halım,Fəqət, nədənsə, icazə bu çeşmi-tər verməz.

امشب بدیده خواست کشد رخت خویش خوابسیل سرشک دیده باو رهگذر نداد

Gözüm necə yuxuya getmək istəyir, ancaqOna gözüm yaşının seyli rəhgüzər verməz.

خوش آنکه داد جان بتو در اول نظربا نالهای زار ترا درد سر نداد

Xoş halına o kəsin, sən baxanda canı verir,Inildəməklə sənə bir də dərdi-sər verməz.

امید داشتم که ز وصل تو بر خورمنخل امید غیر ندامت ثمر نداد

Ümid edirdi könül vəslinin görə bəhərin,Ümidimin ağıcı, neyləyim, səmər verməz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از من مجو قرار فضولی بهیچ بابچون بخت بد رهم سوی آن خاک در نداد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Qərar gözləmə məndən, Füzuli, gəc bəxtimO yara çatmaq üçün nalənə əsər verməz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring