به درد و محنت بسیار ما را یار می‌داندولی کم می‌کند اظهار آن بسیار می‌داند

Çoxdu dərdim, kədərim, möhnətimi yar bilir,Neyləyim, dərdlərimi az edir izhar, bilir.

مگو با من چه ربطیست این که با دلدار دارد دلکه آن سریست دل می‌داند و دلدار می‌داند

Sorma dildar ilə qəlbin nədədir rabitəsi,Bu da bir sirri-nihandır, onu dildar bilir.

ازو دیدم وفا تا گریه شد کارم بحمداللهفتاده با کسی کارم که قدر کار می‌داند

Şükr Allaha, vəfa gördüm onun eşqindən,Qədrimi çünki mənim yari-vəfadar bilir.

به مقدار محبت می‌نماید لطف با هرکسغلام طبع آن طفلم که این مقدار می‌داند

Sevgisi hər nə qədər olsa, görər lütf o qədər,Təbimin mən quluyam, çünki o miqdar bilir.

بدی گر از حسد اغیار گوید پیش یار از ماچه غم چون یار ما را بهتر از اغیار می‌داند

Qibtəsindən məni əğyar verir pis qələmə,Uymaz əğyarə, bütün xislətimi yar bilir.

ز من پرسید محنت‌های سودای سر زلفشکه اندوه شب تاریک را بیمار می‌داند

Saçının möhnəti-sevdasını səndən sordu,Gecənin möhnətini, dərdini bimar bilir.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی راز دل را من چه حاجت بر زبان آرمچو دلبر هرچه دارم در دل افکار می‌داند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, nə üçün dərdimi izhar eləyim,Dili-zarimdə nə varsa, o dilazar bilir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love