گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنندبه زانکه در غمت ز فغان منع ما کنند

Xoş ol ki, ney kimi hər bəndimi cida edələr,Nəinki mane olub naləyə cəfa edələr.

خوبان نمی کنند وفایی بعاشقانخوبند بهر آنکه همیشه جفا کنند

Bu mahparələr eşq əhlinə vəfa eləməz,Gərəkdir aşiqi min dərdə mübtəla edələr.

بینند روی شاهد مقصود اهل دلگر توتیای دیده ازان خاک پا کنند

Məhəbbət əhli görür arizi-nigari əgərAyağının tozunu gözdə tutiya edələr.

جان نیست جز امانت تو نزد عاشقانوقتست جان من بتو یک یک فدا کنند

Əmanətindir o can, saxlamışlar aşiqlər,Yetişdi vəqt, onu bir-bir sənə əta edələr.

امروز دیده اند ترا زاهدان شهرفردا نماز خود همه باید فضا کنند

Görüb bu gün ki, səni şəhr içində zahidlər,Səhər namazını onlar gərək qəza edələr.

در حیرتم که راهروان طریق عقلخود را اسیر دام تعلق چرا کنند

Ağıl yolilə gedənlər, təəccübəm, nə üçünKi, özlərin qəfəsi-dəhrə mübtəla edələr.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اهل وفا نیند فضولی پری رخانهرگز طمع مدار که با تو وفا کنند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Deyil, Füzuli, pəriçöhrələr vəfa əhliKi, hərgiz etmə təmə bizlərə vəfa edələr.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love