درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد

Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.

نمی ارزد بغم سلطانی عالم خوش آن رندیکه یاد از حشمت جمشید نآرد جام جم گیرد

Cahan sultanlığı qəm çəkməyə dəyməz, xoş ol rindəKi, cami-Cəm tutur Cəmşid kimi, mülki-cahan tutmaz.

ملک را آسمان پروانه شمع بلا خواندمرا هرگه که آه آتشین بر سر علم گیرد

Başımda odlu ahım şölə çəkdikdə, mələklər dəYanar bu odda, ahım şöləsini asiman tutmaz.

به تنگم از وجود خویشتن در گرد لب خطرمده رخصت که بر من پیش ازین راه عدم گیرد

Mənə məhbəsdir aləm, çəkmə gəl, zəncirə zülfünlə,Əsirə bundan artıq rəhmli sultan divan tutmaz.

مزن ای بی وفا سنگ ستم بر سر مرا چندانکه دیواری برآید گرد من راه ستم گیرد

Cəfa daşını bunca, bivəfa, gəl başıma vurma,Kəsər daş yolları yoxsa, ədəm məndən nişan tutmaz.

کشم بر پرده های چشم تر نقش دهانش راکه گیرد نقش خاتم خوبتر کاغذ چو نم گیرد

Dodağın nəqş saldı qanla islanmış gözüm üstə,Kağız yeni nəm olmazsa, möhür nəqşi əyan tutmaz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی را مگر سر رشته دولت بدست آیدکه یابد کام دل و آن گیسوان خم به خم گیرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli bəxt yar olsa, çatarsan kamına sən də,Gözünə bir də qıvrım saçların fikri duman tutmaz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love