نمود در دلم از آتش درون شررینهال عاشقیم داد عاقبت ثمری

Könüldə gizli olan dərd odum alışmış əgər,Nə xoş ki, eşq nihalım gül açdı, verdi səmər.

عذاب می کشم از نالهای دل آن بهرهم ز درد سر آن را دهم بسیمری

Verib sənə, gözəlim, istərəm xilası olam,O qəlbi kim, mənə hər gün verər əzabü kədər.

فکند بر سر من سایه موی ژولیدهگشاد طایر سودای عشق بال و پری

Salınca sayə pərişan o saçların başıma,Məhəbbətin quşu pərvaz üçün açar şəhpər.

بتی بجان من آتش زد و نکرد وفاگلی نمود چو گلبن ولی نداد بری

Yaxıldım eşq oduna, görmədim vəfa ondan,Gül açsa da o ağac, vermədi nə bar, nə bəhər.

خدنگ آه بلاکش ز سنگ می گذردچرا ز ناله زارم نمی کنی حذری

Başı bəlalıların ah oxu keçər daşdan,Sən, ey gözəl, niyə ahimdən etməzsən həzər?

ز چاک سینه ازین رهگذر شوم خوش حالکه سوی دل غم عشق تو یافت رهگذری

Sevinclə parçaladım sinəmi, dedim: gəl vur,Qəminlə parə olan dərdli qəlbimə xəncər.

مرا ز شوق نگاه تو گشت حال خرابچرا بحال خرابم نمی کنی نظری

Məni sənin baxışın şövqü etdi xanəxərab,Xərab halıma sal barı şəfqət ilə nəzər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز باغ عشق فضولی گل مراد نچیدنکرد ناله او در دل بتان اثری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli dərmədi bir gül də eşq bağından,Fəğanı etmədi daş qəlbli nigarə əsər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love