نمود در دلم از آتش درون شررینهال عاشقیم داد عاقبت ثمری

عذاب می کشم از نالهای دل آن بهرهم ز درد سر آن را دهم بسیمری

فکند بر سر من سایه موی ژولیدهگشاد طایر سودای عشق بال و پری

بتی بجان من آتش زد و نکرد وفاگلی نمود چو گلبن ولی نداد بری

خدنگ آه بلاکش ز سنگ می گذردچرا ز ناله زارم نمی کنی حذری

ز چاک سینه ازین رهگذر شوم خوش حالکه سوی دل غم عشق تو یافت رهگذری

مرا ز شوق نگاه تو گشت حال خرابچرا بحال خرابم نمی کنی نظری

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز باغ عشق فضولی گل مراد نچیدنکرد ناله او در دل بتان اثری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love