دل ز من مستان نمی خواهم که غم باشد ترابا وجود لطف یار دل ستم باشد ترا

کیست یوسف تا ترا مانند باشد در جمالاو مگر از جمله خیل و حشم باشد ترا

نیست طبع نازکت را تاب شرح درد دلکی کنم کاری کزان بیم الم باشد ترا

بیش ازین مپسند در دام بلا زارم بکشگر نباشد عاشق زاری چه کم باشد ترا

چون حباب می فلک تا چشم بر هم می زنیمی زند بر هم گر استقبال جم باشد ترا

ترک عالم کن که در عالم نمی ارزد بغمگر هزاران گنج بر بالای هم باشد ترا

پا منه از حد خود بیرون که هر جا پا نهیاز ره رفعت فلک خاک قدم باشد ترا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با فغان و ناله آزردی فضولی خلق راجا همان به بر سر کوی عدم باشد ترا

Gəl alma qəlbimi məndən, nəsibim qəm olar, canan!Zəifdirsə vücudum, bil, ağırdır möhnətim dağdan.

Gözəllikdə sənə Yusif bərabərlik edə bilməz,Başı ərşə dəyər, olsa qulamın gər məhi-Kənan.

Ağırdır dərdim, ey canan, eşitsən tab qılmazsan,Əgər şərhi-qəm etsəm, bil, qopar qəlbində min tufan.

Yetər qeydi-bəladə saxladın, kəs başımı qurtar,Nolar ki, mən kimi aşiq edərsə can sənə qurban.

Cəlalın olsa da, Cəmşid tək məsti-qürur olma,Hübabi-mey kimi bir ləhzədə məhv eyləyər dövran.

Gəl aşma həddini ta kim, xuraman olduğun yerdə,Ayağın torpağı gər olsa da, fəxr eyləsin dövran.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, ahü əfğanınla sən xəlqi çox incitdin,Ədəm mülkündə yer tut, xəlq dincəlsin fəğanından.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love