نه از تیری که بر دل می‌زنی چندین فغان دارمسوی خود می‌کشی ای ناله از رشک کمان دارم

Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan,Sinəmə basdın kamanı, qibtədən odlandı can.

بزن تیری و از ننگ من ایمن شو چو می دانینخواهم کرد ترک عاشقی چندانکه جان دارم

Oxla vur, öldür məni, rüsvalığımdan can qutar,Hər qədər cismimdə can var, eşqi tərk etməm, inan.

ز بهر تیر او از خاک من سازند آماجیپس از مردن ز یاران موافق چشم آن دارم

Istərəm ki, mən öləndən sonra, sadiq dostlarım,Türbəmi etsin hədəf yar, oxlara qılsın nişan.

خدنگ اوست گر آورده چشم تر ز هر خاکیصف مژگان که من بر گرد چشم خون فشان دارم

Qanlı çeşmim dövrəsində səf çəkən kirpiklərimAtdığı oxlardı, yığmış gözlərim yerdən həman.

طبیبم می کشد تیر از جگر اما نمی داندکه من چون مغز صد تیر نهان بر استخوان دارم

Ox çəkər cərrah qəlbimdən, fəqət bilməz mənim,Hər sümüyümdə ilik tək yüz ox olmuşdur nihan.

فکندی دور چون تیرم ز خود زین بس محالست اینکه یابی گر بجویی چون نه نام و نه نشان دارم

Ox kimi atmış məni, salmış özündən yar uzaq,Bir nişan tapmaq çətindir məndən, olsa axtaran.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. غم لعلش که در دل می‌نهفتم فاش خواهد شدفضولی جان من آمد به لب تا کی نهان دارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saxlayardım ləlinin dərdin ürəkdə, oldu faş,Ey Füzuli, qəm qalarmı gizli, təndən çıxsa can?

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love