اگر میرم نخواهد کم شد آب چشم نمناکمبه هر سو چشمه ای ، خواهد روان شد از سرِ خاکم

Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər,Yararaq qəbrimi çeşmə kimi hər yanə gedər.

به امیدی که جا در پهلویش سازم شدم راضیکه ریزد خون من چون صید و بر بندد به فتراکم

Yar yanında yerim olsun deyə, bir ov kimi mən,Razıyam öldürə, çiynindən asa ol dilbər.

شدم از خاکساران در میخانه وه کآخرمذاق باده بر خال سیه بنشاند چون تاکم

Badə zövqüylə yerim meykədə olmuş, axırMeynə tək torpağa basdıra məni meykədələr.

نماند از ضعف در من طاقت تقریر حال دلمگر تحقیق حال دل کنند از سینه چاکم

Zəfdən qalmadı taqət ki, edim halımı şərh,Çak sinəmdən ürək dərdlərim aydın görünər.

ندارد غیر تو جا در دلم تا باورت گرددنظر انداز بر آیینه لوح دل پاکم

Bircə sənsən ürəyimdə, gəl əmin olmaq üçün,Qəlbimin safü təmiz güzgüsünə eylə nəzər.

ز پا افکند ضعفم نیست یاری دست من گیردمگر از خاک گاهی اشک بر دارد چو خاشاکم

Zəfdən düşdüm ayaqdan, yox əlimdən tutanım,Göz yaşım çöp kimi hər dəm məni yerdən götürər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی گر هوای لعل او دارم عجب نبودچو ذوق عشق در جان باختن کردست بی‌باکم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, ləbinin vurğunuyam, eyb etməz,Eşq zövqilə gərək aşiq edə canın hədər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love