نه آنچنان شده محو خیال آن دهنمکه کس نشان ز وجودم دهد بجز سخنم

خیال موی میان بتان ضعیفم ساختچنانکه گشت گران بار روح بر بدم

بران سرم که کنم ترک جان و تن که ز دردبتنگ آمده جانم بجان رسیده تنم

حجاب هستی من مانعست وصل تراشکایت از که کنم در میان رقیب منم

بخون دل شده ام غرقه تا جدا زان گلچو لاله داغ دل آتش زده بپیرهنم

غریب ملک وجودم نمی دهد هرگزبدل قرار اقامت توجه وطنم

ز لوح صورت حالم بخوان حکایت عشقز من مپرس که من بی خبر ز خویشتنم

طبیب چاره دردم مکن که دور از دوستمن آن نیم که بود آرزوی زیستنم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چو زلف یار فضولی خوشم که در ره عشقشکستگیست شعارم فتادگیست فنم

Məni fikirlə elə məhv edib o qönçədəhanKi, sözdən özgə tapılmaz bu aləm içrə nişan.

Elə əritdi məni incə bellilər dərdiKi, cismimə bir ağır yük olub bu ruhi-rəvan.

Budur mənim diləyim: tərki-cismü can qılamKi, dərd əlindən olub xəstə cismim ilə bu can.

Dedin ki: varlığım olmuş vüsalına mane,Demək, rəqib özüməm mən özümə, ey canan!

Vücudum içrə qəribəm, “vətən-vətən” deyərəm,Cəfayi-qürbətə artıq yoxumdu tabü təvan.

Üzümdə gəl oxu eşqin acı hekayəsini,Desəm dil ilə, salar od cahana ahü fəğan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nigar zülfü kimi incəlib, Füzuli, bu günO can ki, eşq yolunda ona gəlirdi güman.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love