تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنستتا شدم دیوانه عشق تو زنجیر من است

Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənim,Aşiqi-divanəyəm, eşqindi zəncirim mənim.

جان برون از تن باستقبال تیرت رفت و نیستغیر پیکانت کنون جانی که ما را در تن است

Can çıxıb təndən oxun şövqilə hərgiz dönməmiş,Oxların can tək basar bağrıma bu can gülşənim.

شاکرم دور از گل رویت ز چشم خون فشانمنزلم از قطرهای خون او چون گلشن است

Gözlərimdən razıyam, qan-yaş tökərlər hicrdə,Gülşənə çevrilmiş imdi qanla yurdum, məskənim.

ماه من بی مهر رخسارت چگویم حال خودظلمتی کز هجر دارد روزگارم روشن است

Mehri-rüxsarindən ayrı halimi şərh etmərəm,Hicrdən olmuş qaranlıq, bax, bu ruzi-rövşənim.

نیست در عشق توام جز جان سپردن چارهشمع اگر خواهد نجات از سوختن در مردن است

Şəmə yanmaqdan qurtarmaq, təkcə sönməkdir əlac,Aşiqəm, eşqində ölsəm kuyin olsun mədfənim.

بی قراری راست ره در کویت ای ابرو کمانکش بسان تیر پا بهر تردد زاهن است

Ol səri-kuyə güzar etmək üçün, ey qaşı yay!Biqərar olmaq gərək ox tək, dəmirdən cövşənim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دوست می دارد ترا هر کس که باشد در جهانبر فضولی رحم کن کاو را جهانی دشمن است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu cahan mülkündə kim varsa yaxın dostdur sənə,Rəhm qıl, canan, Füzuliyə, cahandır düşmənim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love