چو میرم در هوایت کاشکی خاک درت گردمگهی با گردبادی خیزم و گرد سرت گردم

Sənin sevginlə öldükdə kaş qapında torpaq olum,Gahdan küləklə qalxıb başına dolanım.

شود بر پهلویم هر استخوانی خنجری هر گهز پهلویی بپهلویی بیاد خنجرت گردم

Sənin xəncərinin yadı ilə bir böyrümdən o biri böyrümə çevrildikdə,Hər bir sümüyüm bir xəncər olur.

دران حالت که آن شمع بتان را گرد سر کردیبگو حال من ای پروانه قربان سرت گردم

Gözəllərin şəmi başına dolandığın anda,Ey pərvanə, başına qurban olum, mənim əhvalımı söylə.

برآمد جان شیرینم ز حیرت جان من تا کیاسیر تلخ کامی بی لب جان پرورت گردم

Heyran olmaqdan şirin canım çıxdı, cənım haçanadək,Can bəsləyən dodağından iraqda acılıqların əsiri alacaq.

دران وقتی که تو رخساره خوی کرده بنماییگشایم دیده و حیران گلبرگ ترت گردم

Sən tərləmiş çöhrəni göstərən vaxt,Gözümü açıb tər gül yarpağına heyran oluram.

ز خاک آستان او مرا بردار ای گردونز رنج من بیاسا چند خار بسترت گردم

Ey fələk, məni onun astanasının torpağından götür,Mənim zəhmətimdən dincəl, nə vaxtadək yatağının tikanı olacağam?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی ره بخاک درگه پیر مغان بردمبیا تا سوی آب زندگانی رهبرت گردم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, piri-muğan qapısının torpağına yol açdım,Gəl, abi-həyata doğru sənə bələdçi olum.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland