من بسربازی ز شمع مجلست کم نیستمچیست جرم من که در بزم تو محرم نیستم

Fədakarlıqda şəmi-bəzmi-canandan deyildim kəm,Nədir, aya, günahım kim, sayılmam bəzminə məhrəm?

گر مقیم روضه کویت شدم منعم مکنذره خاکم تصور کن که آدم نیستم

Məzəmmət etmə, qovma, yer tutarsam asitanında,Məni bir zərrə torpaq bil, təsəvvür etmə sən adəm.

در جهان جز من خریدار جفایت نیست کسترک کن رسم جفا انگار من هم نیستم

Cəfavü cövrünün yox məndən özgə bir xiridarı,Xəyal et, ölmüşəm, cana, cəfadən əl götür bir dəm.

مدت عمرم نمی دانم که چون بر من گذشتمست شوقم آگه از احوال عالم نیستم

Yetişdi başə ömrüm, bilmədim günlər necə keçdi,Cahandan qafiləm mən, bəs ki, məsti-şövqi-dildarəm.

شهرتی دارد که از عقلست استعداد غممن چه سان دیوانه ام یارب که بی غم نیستم

Deyirlər: əql edər insanları qəm çəkməyə qabil,Əcəb divanəyəm, ya Rəb ki, əl çəkməz yaxamdan qəm.

از جفایت گه جگر خون می شود گه دل مرامن حریف این جفاهای دمادم نیستم

Cəfan ilə olar qan gah ciyər, gahi sınıq könlüm,Cəfayə tab yox məndə, əlili-möhnətü dərdəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون قلم سرگشته زان گشتم فضولی کز ازلخالی از سودای آن گیسوی پر خم نیستم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. O qıvrım saçların sevdasına düşdüm, budur illət,Füzuli, mən qələm tək olmuşam sərgəşteyi-aləm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love