بی غرض در هستیم آتش نزد شوق گلیکرد از خاکسترم هر ذره را بلبلی

ای صبا گم شد دل آشفته ام بالله بجومو بمو هر جا که بگشایی زبان کاکلی

با خیال زلف او از بس که مالیدم بچشمدر چمن تر ساختم هر جا که دیدم سنبلی

نیست ابرو تا کند خیل خیال او گذربا دو چشم بسته ام بر آب چشم خود پلی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در غم عشقت فضولی بی سرود و ناله نیستعندلیب گلشن شوق است دارد غلغلی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love