دلا آن به که چون با خوب رویان همنشین باشینباشی غافل از ایام دوری دوربین باشی

Əgər sən həmnişin olsan gözəllərlə, könül, bir dəmUnutma kim, gələr hicran dəmi, eyşin olar bərhəm.

مرا ای اشک هر دم پیش مردم می کنی رسوانمی خواهم ترا مطلق که در روی زمین باشی

Məni, ey göz yaşım, rüsvay qıldın xəlq arasında,Quru, artıq ki, dost-düşmən gözümdə görməsinlər nəm.

مرا ای چرخ می خواهی کز آن مه دور گردانیچه کین است این که با من بسته تا کی برین باشی

Fələk, qəsdin budur, ayrı düşəm ayüzlü canandanInadından götür əl, qoyma olsun eyşimiz matəm.

ترا در خون دل کردم نهان ای مردم دیدهکه چون بر من شبیخون آورد غم در کمین باشی

Sizi, ey mərdümi-çeşmim, ürək qanımda gizlətdimKi, qan olsun sizə hayil, mənə şəbxun vurarkən qəm.

دلم را آتش اندوه خواهد سوخت می دانممشو غافل چو ساکن در دل اندوهگین باشی

Uzaqlaş qəmli könlümdən, çəkirsə qəm odu şölə,Budur qorxum ki, bu odda yana canımla canan həm.

تنم را پر کن از پیکان که چون آیی درون دلز هر آفت که باشد در حصار آهنین باشی

Yerin qəlbimdədir, canan, bu canı oxla gəl doldur,Dəmirdən bir hasar olsun, səni hifz eyləsin möhkəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی گرچه رسوایی مجو تدبیر کار از کسچه چاره چون ترا تقدیر می خواهد چنین باشی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, çarəsiz dərdə düşüb rüsvay olmuşsan,Qəza təqdiridir, yox səbrdən başqa ona məlhəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love