این که در سر هوس آن قد رعناست مرافیض خاصیست که از عالم بالاست مرا

اثر نور الهیست که در دل دارماین که پیوسته نظر بر رخ زیباست مرا

بخود از عشق نه من خواسته ام رسواییآنکه این جنبش ازو خاست چنین خواست مرا

نشأه عاشقیم حاصل این عالم نیستعالمی هست که این نشاه از آنجاست مرا

من میان بسته زنار نه امروز شدمز ازل شوق بتان در دل شیداست مرا

غرق خونابه دل کرد مرا این حیرتکه چرا صنع بدین رنگ بیار است مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. باز این فکر فضولی قد من کرد کمانکه چرا کرد قضا با قد خم راست مرا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love