درد رسوایی نخواهد داشت درمان ای طبیبخویش را رسوا مکن ما را مرنجان ای طبیب

Yoxdu bu rüsvalığın dərdinə dərman, ey təbib!Eyləmə rüsva özün, həm qəlbimi qan, ey təbib!

هست بهبود تو در ترک علاج درد منچون ندارد فکر بهبود من امکان ای طبیب

Olmaq istərsən əgər asudə, qoy rahət məni,Dərdimin yox çarəsinə çünki imkan, ey təbib!

خون گشودن از رگ تن چیست گر داری مددشوق لعلش را برون آر از رک جان ای طبیب

Sən qan almaqla, yəqin, bir fayda verməzsən cana,Şövqi-ləlini çıxar mümkünsə candan, ey təbib!

هیچ شربت نیست بهر دفع سودایم مفیدغیر یاد وصل و ذکر لعل جانان ای طبیب

Olsa hər şərbət, bu sevda dərdinə etməz əlac,Şərbətimdir vəsli-yarü zikri-canan, ey təbib!

می کشی از غم مرا ظاهر بکن بهر خدادرد پنهان مرا پیش رقیبان ای طبیب

Qəmlə öldürsən məni izhar qılma kimsəyə,Qoy rəqibim bilməsin var məndə əfğan, ey təbib!

من نمی خواهم که این درد دل پنهان منبر تو هم ظاهر شود از تو چه پنهان ای طبیب

Məqsədim açmaq deyildi dərdimi əsla sənə,Istədim pünhan edim, səndən nə pünhan, ey təbib!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کشته است از غصه مانند تو صد بی درد راچاره درد فضولی نیست آسان ای طبیب

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Öldürüb yüz sən kimi bidərdi bu dərdim mənim,Gəl Füzuli dərdini sanma çox asan, ey təbib!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love