بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداختهزار شاهد فتنه ز رخ نقاب انداخت

مه رخ تو که سر زد خط از خواشی آنهزار ناوک طعنه بر آفتاب انداخت

دمید تا خط چون شب ز روی چون روزتزمانه دیده بخت مرا بخواب انداخت

بمردن از غم دل رسته بودم آن لب لعلحیات داد مرا باز در عذاب انداخت

هوای چین جبینت هزار موج بلابآب دیده نم دیده پر آب انداخت

ز رشک بر دل خون گشته سوختم صد داغچو خالهای لبش عکس در شراب انداخت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه ممکن است ثبات از فضولی بی دلچنین که شوق تو او را در اضطراب انداخت

Xətin ki, gül üzünü mişk ilə niqabə salar,Bütün gözəlləri bir dəmdə inqilabə salar.

O xətt ki, baş çıxarıb arizin kənarından,Həzar tənə ilə lərzə afitabə salar.

O sübhə bənzər üzündə çıxınca xətt gecə təkMənim də taleyimi çərx yüz hicabə salar.

Könül qəmindən ölümlə qutardım, ol ləbi-ləlMənə həyat verib, tazədən əzabə salar.

Bu qanlı könlümə yüz dağ rəşkdən vururam,O dəm ki, xali-ləbin əksini şərabə salar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli xəstəyə mümkün olarmı sakitlik,Onu bu cür ki, sənin şövqün iztirabə salar?!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love