چه گونه فاش نگردد غم نهانی مابشرح حال زبانیست بی زبانی ما

Gizli dərdim necə olmaz bu qədər qəmlə əyan,Bu sükutun özü hali-dilimi etdi bəyan.

برون مباد زمانی ز جان ما غم یارکه در بلا غم یارست یار جانی ما

Bir zaman çıxmadı candan kədəri cananın,Yarı candır mənə dərdi, keçə bilməm ondan.

در سرشک بپای تو ریختیم و خوشیمکه صرف راه تو شد نقد زندگانی ما

Xaki-rahində gözüm incisi sərf oldu, xoşam,Çünki eşqində nisar eyləmişəm gövhəri-can.

شکست بار غمت قد ما چه سنگ دلیکه هیچ رحم نکردی به ناتوانی ما

Belimi eşq yükü bükdü, nə daşdır ürəyin,Yanmasa hali-dili-zarimə, ey qaşı kəman!

زمانه دشمن ما گشت در غمت گویاکه رشک برد بر ایام شادمانی ما

Dərdi-eşqinlə bütün aləm olub düşmənimiz,Bu səfayə həsəd etdi fələki-kəcdövran.

شدیم سالک راه وفات لیک چه سودکه عمر تاب ندارد به همعنانی ما

Istəyirdim rəhi-eqşində sədaqətli olam,Neyləyim, vermədi ömrüm bu təmənnadə aman.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رسیده ایم فضولی ز فیض عشق کامبس است درد و غم اسباب کامرانی ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Eşq feyzilə yetib məqsədə, xoşbəxt olduq,Ey Füzuli, daha bəsdir bu qədər ahü fəğan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love