چه گونه فاش نگردد غم نهانی مابشرح حال زبانیست بی زبانی ما

برون مباد زمانی ز جان ما غم یارکه در بلا غم یارست یار جانی ما

در سرشک بپای تو ریختیم و خوشیمکه صرف راه تو شد نقد زندگانی ما

شکست بار غمت قد ما چه سنگ دلیکه هیچ رحم نکردی به ناتوانی ما

زمانه دشمن ما گشت در غمت گویاکه رشک برد بر ایام شادمانی ما

شدیم سالک راه وفات لیک چه سودکه عمر تاب ندارد به همعنانی ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رسیده ایم فضولی ز فیض عشق کامبس است درد و غم اسباب کامرانی ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love