یاد دارم که چو آدم شرف خلقت یافتشد مشرف بقبول و لقد کرمنا

Şərəfi-xilqəti tapdıqda, eşitdim, AdəmNazil oldu şərəfində: “vələqəd kərrəmna”.

گشت مسجود ملائک ز کمال عزتکرد در روضه جنت بفراغت مأوا

Izzətin görcək, ona qıldı mələklər səcdə,Etdi rahətlik ilə baği-behişti məva.

بی تعب بود میسر همه مقصودشره نمی یافت ملالی بدل او قطعا

Hər nə istərdi o, zəhmətsiz ona hasil idi,Tapmayırdı yol onun qəlbinə möhnət əsla.

تا بوقتی که ره تقوی او زد ابلیسشد بصد مکر سوی معصیتش راه نما

Kəsdi iblis, nəhayət, ona təqva yolunu,Məkrlə oldu günah etməyinə rahnüma.

دل آدم اثر حیله و تزویر نداشتبی گمان در نظرش صدق نمود آن اغوا

Adəmin hiyləvü məkri yox idi qəlbində,Bir sədaqət görünürdü ona bu məkrü riya.

اقتضای کرمش داد مراد دشمنشد باغوای لعین مرتکب امر خطا

Iqtizayi-kərəmi verdi muradın xəsmin,Hiyləgər düşməninə aldanaraq etdi xəta.

خالقش کرد بدین جرم برون از جنتساخت او را ز سر قهر گرفتار بلا

Bu günahilə onu qovdu behiştdən Tanrı,Onu qəhrü qəzəbi etdi giriftari-bəla.

اشک می ریخت بصد سوز نمی یافت مرادناله می کرد بصد درد نمی دید دوا

Əldə etmirdi muradın, nə qədər ağlasa da,Ah-fəryad ilə öz dərdinə tapmırdı dəva.

تا بوقتی که گره توبه گشاد از کارشخواست عذر گنه خویش ز درگاه خدا

Tövbə həll etdi, nəhayət, işinin müşkülünü,Tanrıdan üzri-günah eylədi icz ilə rica.Əvvəlindən daha da yaxşı kəramət tapdı,Keçmişindən daha da qədrdə oldu əla.

یافت سرمایه اکرام ز اول بهترگشت شایسته قدری ز نخستین اعلا

Belə bir hadisə məxsus deyil Adəm üçün,Keçər övlada bu sirr məhşər olunca bərpa.

نیست این واقعه مخصوص همین بر آدمهست تا روز ابد سر پدر در ابنا

Doğulub həddə yetincə bir uşaq dünyadə,Büsbütün qüssəvü qəmdən olar o bipərva.

طفل کآمد بجهان هست ز آغاز وجودتا بهنگام بلوغ از همه غم بی پروا

Zəhməti olmadan hər bir diləyi hazır olur,Olsa hər yerdə yetər ruzisi zəhmətsiz ona.

کام او بی عمل اوست مهیا همه وقترزق او بی تعب اوست میسر همه جا

Cənnətin sakinidir, yaxşımı bundan cənnətKi, vəzifə yükü çəkdirməz ona dərdü bəla.

ساکن جنت عدن است و چه جنت به ازینکه ز تکلیف ندارد دل او با رعنا

Həddə yetdikdə ona baisi məhrumluq olur,Zövqi-dünya, şəcəri-nəhy ilə şeytani-həva.

می شود وقت بلوغش جهت محرومیذوق دنیا شجر منهی و ابلیس هوا

Olmasa söylədiyim sirrdən agah qəlbin,Yoxdur adəmliyi, heyvandır o, bəlkə ədna.

گر ازین راز که گفتم نشد آگه دل اونیست آدم حیوان است ازان هم ادنا

Kişi oldur ki, özündən ola daim xəbəri,Adəm oldur ki, öz əhvalına olsun dana.

مرد باید که در آن وقت بخود پردازدآدم آنست در آن حال که داند خود را

Həvəsi onda ki, dünyaya onu rağib edər,Buraxıb eyşi ola qabili-bidadü cəfa.

چون بتحریک هوا رغبت دنیاش کننددور ازان عیش و طرب قابل بیداد و جفا

Ata qəlbindən əgər batil olan rəğbəti o,Qurtarar meyli-həvəsdən, olar əhli-təqva.

گر ازان رغبت باطل دل خود ساخت تهیز هوا رست شد از اهل صلاح و تقوا

O zaman mənzili-məqsudu olar baği-behişt,Xələti sündüs olar, xadimi evdə hura.

لاجرم منزل او خلد برین خواهد شدخلعتش سندس و خدام حریمش حورا

Meyvəsi Adəmə qadağan olunmuş ağaca işarədir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets