عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال

با خط حسن دلبران در عشقمی کنم مشق تا رسم بکمال

فارغم از حظوظ نفسانیحظ نفسم نمی رسد بخیال

لیک از مهوشان شهر مراهست قطع علاقه امر محال

روش و رسم سایه دارم منمهوشان را افتاده در دنبال

در زمانی که آن پری صفتانمی گریزند از من بد حال

می دوم بی قرار و صبر ز پیدر تردد نمی کنم اهمال

روی چون می نهند جانب منتا بر آرند کام من بوصال

می گریزم ز صحبت ایشانخویشتن را نمی کنم پامال

غیر ازین نیست عادتم همه عمربخدای مهیمن متعال

Aşiqəm saf ürəkli, tinəti pak,Məni heyran edib bu sirri-cəmal.

Hüsn xəttilə mahparələrin,Eylərəm eşq içində kəsbi-kəmal.

Nəfs ləzzətlərindən azadəm,Ləzzəti-nəfsi etmərəm də xəyal.

Mənə şəhrin gözəllərindən leykAyrı düşmək olubdur əmri-məhal.

İş-gücüm hər zaman sürünməkdir,Nazəninlər dalınca sayə misal.Onda ki, mahparələr məndənQaçaraq eyləyir məni bihal.

Onların arxasınca biaramQaçaram, bir dəm etmərəm ehmal.

Lütf üzündən baxarkən arxamca,Ta olam kamyabi-bəzmi-vüsal.

Ixtilatından onların qaçaram,Etmərəm öz vücudumu pamal.

Olmamış başqa adət ömrümdə,Buna şahiddir iyzədi-mütəal.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love