از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم

Mən gözəl bir süfrə açdım sözdən əhli-aləmə,Onda bir zövq artıran hər dürlü nemət düzmüşəm.

نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی منخواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم

Süfrəmə hər bir qonaq gəlsə, xəcalət çəkmərəm,Fərqi yox, ya türk gəlsin, ya ərəb, yaxud əcəm.

هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببرنعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم

Kim gəlir gəlsin, aparsın hər nə istər xatiri,Qurtaran nemət deyil, süfrəmdən olmaz heç nə kəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets