از سخن خوانی کشیدم پیش اهل روزگارذوقهای گونه گون در وی ز انواع نعم

نیستم شرمنده هر مهمان که آید سوی منخواه از ترک آید و خواه از عرب خواه از عجم

هر که باشد گو بیا و هر چه باید گو ببرنعمت باقیست این قسمت نخواهد گشت کم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets