وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من

Bir gün səhər-səhər çəmənə eylədim güzər,Ta dəf edəm gülü səmən ilə məlalımı.

چون پا بروی سبزه نهادم بطعنه گفتکای بی خبر نه مگر آگه ز حال من

Qoycaq ayaq, göy ot mənə tənəylə söylədi:Bəs bilməyirmisən bu qədər qəmli halımı?

گر پایمال تو شده ام کم مبین مرابنگر که هست صد چو تویی پایمال من

Xor baxma, mən əgər ki, sənin payimalınam,Gör torpaq altda sən kimi yüz payimalımı!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring