وقت سحر سوی چمن انداختم گذر
وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من
Bir gün səhər-səhər çəmənə eylədim güzər,Ta dəf edəm gülü səmən ilə məlalımı.
چون پا بروی سبزه نهادم بطعنه گفتکای بی خبر نه مگر آگه ز حال من
Qoycaq ayaq, göy ot mənə tənəylə söylədi:Bəs bilməyirmisən bu qədər qəmli halımı?
گر پایمال تو شده ام کم مبین مرابنگر که هست صد چو تویی پایمال من
Xor baxma, mən əgər ki, sənin payimalınam,Gör torpaq altda sən kimi yüz payimalımı!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fuzuli-qite-43
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mənə badi-səba ol sərvi-gülrüxdən xəbər verməz,Açılmaz qönçeyi-bəxtim, ümidim nəxli bər verməz.
Mənim kimi bir ləbi-xəndan üçün giryanlığım vardırMənim kim bir ləbi-xəndan üçün giryanlığım vardır,Pərişan türrələr dövründə sərgərdanlığım vardır.
Mənim tək hiç kim zarü pərişan olmasın, ya rəb!Mənim tək hiç kim zarü pərişan olmasın, ya rəb!Əsiri-dərdi-eşqü daği-hicran olmasın, ya rəb!
Mərhəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı dağıMərhəm qoyub önərmə sinəmdə qanlı dağı,Söndürmə öz əlinlə yandırdığın çirağı.