ای دل ملال گوشه عزلت هزار باربهتر ز همنشینی هر یار و آشناست

هر یار و آشنا که شود همدم کسییا از جماعت فقرا یا ز اغنیاست

گر منعم است و صاحب نعمت هر آینهدایم ز ملک و مال و تجمل سخن سراست

در مبتلای فاقه و فقراست پیش توکارش همه شکایت دنیای بی وفاست

اوقات ضایع است درین هر دو ماجراکو همدمی که خالی ازین هر دو ماجراست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love