ای دل بگذر ز تنگنای این کاخآهنگ فنا کن که فضاییست فراخ

مگذار که در حدیقه تنگ چنیننخل املت هر طرف اندازد شاخ

Ey könül, darısqal dünyanı burax,Get geniş fəzalı fənayə ancaq.Qoyma ki, göyərib bu dar bağçadaArizu ağacın ata qol-budaq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets