Bir toxucu qıza
Uçub rəngin qızım, səsin kallaşıb,Kölgələnib gözəl, ala gözlərin,Çıx günəşə, qaranlıqdır karxana,Uzaqlardan eşitmirəm sözlərin.
Yetər qızım, toxuduğun xalçalarAynabəndli salonları süslədi.Əməklərin, incə, solğun əllərin,Bir çox zəngin ağaları bəslədi.
Nazik, ipək xalçaların gül açdı,Otağında hər gəlinin, hər bəyin,Bəzədinsə məclisləri de görüm,Zavallı qız, bu dünyada var nəyin?
Nə vaxtadək ac qarınla işləyib,Yorğun əllər sərf edəcək min əmək.Eşidibsən bu məsəli babadan:“Çılpaq gəzib, özgələri süsləmək.”
Sən yaşında olan qızlar güllənir,Nədən solmuş açan gülün tez sənin.Məxmər geyib zənginlərin qızlarıNədən məxmər onlar üçün, bez sənin.
Rəngin uçub, dodaqların göyərib,Gül, günəşlən, açsın solmuş güllərin.Gəl, quş kimi qanad açıb uzaqlaş,Qızıl günəş öpsün sarı tellərin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hebib-sahir-bir-toxucu-qiza
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Əyil sular üstə, tökülsün kölgən,Oxşasın kölgəni çeşmənin əli.
Oxuma ayeyi-yasDəhridən etmə şikayət, oxuma ayeyi-yas,Qoy nəsim dağdan əsib, həm meşə, həm bağ oxusun.
OyanmışTarixin əgər dəftərin açsan, görəcəksən,Hər babı və hər fəsli qızıl qanla boyanmış!
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
Poems by other poets · Nature and spring
Ahu gözlü, şux baxışlı, qəddi dal əcəm qızı,Ləbi qönçə, yanağı gül, siyah tel əcəm qızı,
Gülü məndən alıncaAy ariflər, bir tərlanım uçubdur,Sağ əlimdən sol əlimə alınca.
Gəraylı: Bir məst olmuş yağıya mənBir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
BaharNovbahar oldu, günəş şölələnib nur saçır,Qar ərir sellər axır, ot göyərir səhradə.