Könül istər hey danışa, hey dinə,Bu varaqdır, bu qələmdir, bu da dil,Bir də çıxdım yurdumuzun seyrinəBu Şirvandır, bu Muğandır, bu da Mil.

Gözüm qaldı qızılyanaq üfüqdə,Qızıl günəş, qızıl çıraq üfüqdə,Buludların səfinə bax üfüqdə,Biri dəvə, biri maral, biri fil.

Yaranışdan yaraşıqdır dağ-dağa,Meşə-meşə düşdüm səsə, sorağa,Qarayazı!..Fikrim uçdu uzağa,Ayağından asılmışdı Anadil.

Bu yollarda duman nədir, çən nədir,Saça qonan qırov nədir, dən nədir?Təbiətə saat nədir, gün nədir,Keçə həftə, dolana ay, ötə il.

Əzizləyib şirin layla çalana,Qollarını boynumuza salana,Ana kimi qayğımıza qalana,Ana torpaq, Ana Vətən! – deyildi.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring