Nəriman
Nəriman Nərimanovun vəfatı münasibətilə yazılmışdır
Şərqə bir səadət aradığın günNəriman, üyrəyin parçalandımı?Göz qapaqlarını yumarkən o günDodaqların qoca Şərqi andımı?Üfüqdən axdınmı, sən də söndünmü?Sardı olüm rəngi dodaqlarını…Nəriman, ölürkən heç düşündünmüŞərqin issız qalan bucaqlarını?Ah, şimdi ayrıldın, qaldın uzaqda,Kəsdi aramizı ölüm pərdəsi.Söylə, gəliyormu sənə torpaqdaViran Şərq elinin yanıqlı səsi...Önümüzü kəsən dərəmi, dağmı?Uçurumlar bizi qorxudacaqmı?Ətrafımız olsa zalımlar dolu.Yenə izləyiriz ğetdiyin yolu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ildirim-neriman
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey ağalar, oldum dərdə giriftarBir çeşmi-xunxarı sevəndən bəri
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
MişdiEy verən mollalara nisbət yalan Mişdi,Qənim olsun canına ayeyi-Quran, Mişdi