یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگرگلبنانِ دگر از طرفِ گلستانِ دگر

بودم افسرده چو گُل دردی و بشکفتم بازنو بهارست به من تا به زمستانِ دگر

با نواهایِ دگر تهینتِ من گفتندبلبلانِ دگر از ساحتِ بستانِ دگر

عشق هر فکرِ دگر را ز دلم بیرون کردهمچو مهمان که کند بخل به مهمانِ دگر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با چنین گام که نسوانِ وطن پیش روندعن قریب‌ست که ایران شود ایرانِ دگر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring