Məndən, ey naseh ki, rüsvayi-cahanam yarsız,Arü namus istəmə kim, aşiq olur arsız.

Köksümün çakindən aldı ləşgəri-ğəm canımı,Meyvənün taracıdur, çün bağ ola divarsız.

Səbrü aramım, bu möhnət günlərində qoydular,Mən ğəribi-natəvanı yarsız, ğəmxarsız.

Kakilün tək, ey mənim canü cəhanım hasili,Qalmışam sevdaivü sərgəştəvü pərkarsız.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yar vəsli istər isən, hicrə qatlan KişvəriKim, cahan bağında bir gül bitməz olur xarsız.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love