Rubaiyat, 19
گفتم که لبم به بوسهای مهمان استگفتا که بهای بوسهٔ من جان است
عقل آمد و در پهلوی من زد انگشتیعنی که خموش، بیع کن کهارزان است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-rubailer-19
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wisdom and advice
Xudu Məmmədovun xatirəsinə
Ona vaxtsız əcəl vermədi aman,Yandı ulduz kimi tez batmaq üçün.
Qəzəl: Əbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılarƏbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılar,Ey xoş ol kəs bivəfa dünyaya rəğbət kəm qılar
OlarNagahdan atılsa mərd igidə daş,Görmə bir kimsədən, o dostdan olar.
این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش