Amandır toxunma qəlbimə qafil,Yandırıb sinəmi söz asta-asta.Qoy axsın gözümün yaşları sel-sel,Sönsün sinəm üstə köz asta-asta.

Həsrət duyğuludur gecəm, gündüzüm,Mən eldən, obadan necə əl üzüm?Aylar, illər ötür, yoldadır gözüm,Elə deyirlər ki, döz asta-asta.

Keçdi neçə bahar, keçdi neçə yaz,Ömrümdə olmadı ürəyimcə yaz.Bir daha cavanlıq qapımı açmaz,Düşdü öz tovundan göz asta-asta.

Dedilər vüsaldır dərdinə əlac,Kimsəyə nə yalvar, nə də ki, əl aç.Oldum vüsalına yenə təşnə, ac,Qəmim birdi, oldu yüz asta-asta.

Gülgün, ürəyini açma hər kəsə,Qaysaq tutmuş yaran çıxmasın üzə.Günləri, ayları çevirib sözə,Şeir dəftərinə düz asta-asta.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation