دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی

بدست کیست عنانت که میکشد هر سوکه هر نفس به دگر سوی و کوی منحرفی

گهی چو چرجی و گاهی چو بحر و گه ساحلگهی چو جنت و گاهی چو نار ملتهبی

گهی چو دیری و گه کعبه و گه طایفگهی چو رند خرابات و گاه محتسبی

بهر صفت که نماید جمال روی نگاربرش بسجده درآیی ز راه مقتربی

دلا بگو بدلارام از سر غیرتچو نیست هیچکس غیرت از که محتجبی

کسی ز سایه خود اجتتاب می‌نکندمنم چو سایه ات از من چرا تو مجتتبی

شعاع مهر بمهر آنچنان که منتسب استتو همچنان بدلارام خویس منتسبی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نقاب مهر رخت مغربط است در همه حالبنور روی خود از چشم خویش منقتبی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern