ساقی باقی که جانم مست اوستباده در داد کان بیرنگ و بوست

بی دهن جان باده را در کشیدکاو منزه از خم و جام و سبوست

نور می در جان و در دل کار کردنار وی در استخوان و مغز و پوست

دیدم از مستی چو مستی را قفاعالمی را بی قفا دیدم که روست

چون حجاب ما یقین شد مرتفعهردو عالم را بکل دیدم که اوست

مهر بکد آنرا که ذره خواندمیبحر بود آنرا که می گفتم جوست

زشت و نیکو می نمود اما نبودهر کرا من گفتمی زشت و نکوست

هر کرا دشمن همی پنداشتمآخرالامرش چو دیدم بود دوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مغربی چون اختلافی نیست هیچرو زبان درکش چه جای گفتگوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern