منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی

من از گفتار مطرب در سماعمنه از آواز چنگ و ناله نی

بجان، من زنده چون باشم که جانمندارد زندگی یک لحظه بی وی

الا ای آفتاب سایه گسترمگردان روی را از جانب فی

تو خورشیدی و من سایه از آنروگهی لاشی شوم از وی گهی شیء

زمانی در پیم‌آیی چو خورشیدزمانی آیمت چون سایه از پی

بسان سایه ام‌ای مهربانانگهی میگستری گه میکنی طی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیابد بیتو عالم مغربی راکه مجنون را غرض لیلی است از حی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern