دل من هر نفسی از تو تجلّی طلبددمیده دیده مجنون رخ لیلی طلبد

هرکه او دیده بود چهره و بالای تراکی ز ایزد بدعا روضه و طوبی طلبد

در جهان ذرّه از خال رخت خالی نیستکاو نه دیدار تو در جنّت اعلی طلبد

ما بدنیا طلبیدیم و بدیدیم عیانزاهد گمشده آنرا که آنرا که بعقبی طلبد

معنی و صورت ما صورت معنی و دلستچندا آنکه چنین صورت و معنی طلبد

جز که در مملکت فقر و فنا نتوان یافتصوفی آنچیز که در فقر و فنا می طلبد

جان من در همه ذرّات جهان یافته استآنچه موسی ز سر طور تجلی طلبد

در دوم مرتبه چون شکل الف میگرددپس عجب نبود اگر کس الف از با طلبد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مغربی دیده بدست آر پس آنگه بطلبحسن یوسف که شنیده است که اعمی طلبد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love