بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد

جز از لب تو جام لبالب نتوان خوردجز در رخ تو واله و شیدا نتوان شد

تا موج تو ما را نکشد جانب دریااز ساحل خود جانب دریا نتوان شد

تا جذبه او برنرباید من و ما راهرگز نفسی بی من و بی ما نتوان شد

از مهر رخش سایه صفت پست نگشتهاندر پی آن قامت و بالا نتوان شد

در خلوتداگر دیده ز اغیار نشد پاکاز خلوت خود جانب صحرا نتوان شد

بی دیده نشاید بتماشا شدن ایدوستتا دیده نباشد بتماشا نتوان شد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون مغربی از مشرق و مغرب نرسیدهخورشید صفت مفرد و یکتا نتوان شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets