با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست

زین است که او مردمک چشم وی استباز آن که بود آینه چهره اوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets