ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر

انوار جمال توست در دیده هر مومنآثار جلال تست در سینه هر کافر

فی صورت اعیان و فی کسوت اکوانفی سیرت انسان فی الناصر و الناضر

چون شکر توان کردن آنرا که بود خود راهم منعم و هم ناعم، هم نعمت و هم شاکر

جز تو نبود ساجد جز تو نبود عابدجز تو نبود شاهد جز تو نبود ذاکر

قد صارلنا فی وجهکم والهقد طل لنا العقل فی حسنکم حایر

بی‌قوت و بی‌تابم بی‌قوت و خور خوابممن طرفک یا سامر من عینک یا ساحر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بر مغربی آن ساقی چون ریخت می باقیشد فانی و شد باقی شد غایب و شد حاضر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets