Aman, Tanrım
Atam yoxdu-ata,anam yoxdu-ana...Bircə sən varsan Tanrım.Mən yoxdum-mən,Dünyam yoxdu-Dünya verdin.Bədən yoxdu-buldum,Ol-dedin,-oldum,Gəl-dedin,-gəldim,Və...bu dünyalıq oldum.
...Nəyim vardı-xərclədim,Suyum vardı-içdim,Canım vardı-keçdim.Duzum vardı-yedim.Sözüm vardı,-Allaha şükür ,-dedim.Daha kiralamağaNə məkan var,Nə zaman, nə can, nə aman-Tanrım, yol ver çıxım gedim...Atam yoxdu-ata,anam yoxdu-ana...Bircə sən varsan Tanrım.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-ismayil-aman-tanrim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Şamaxının qışı – uzun, sərt, soyuq,Soyuq – burdan bitişibdi adına.
Yatmışdım, guşuma gəldi bir sədaYatmışdım, guşuma gəldi bir səda,Oyandım, əyləşib bir alişan şah.
زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم راکمال قدر تو برداشته از خاک آدم را
Yaralı qurdAlparslan Türkeşə*Bilə bilməm, nə gətirdi məni heyvanxanaya,