زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم راکمال قدر تو برداشته از خاک آدم را

Sənin feyzi-vücudunla işıqlanmış bütün aləm,Kəmali-qüdrətindəndir ki, torpaqdan durub Adəm.

شب معراج تعظیم تو ثابت گشته بر انجمبچرخ آورده ذوق پای بوست عرش اعظم را

Şəbi-meracdə təzimin ulduzlar bilib vacib,Ayağın öpməyin zövqünə düşmüş gərdişi-əzəm.

رخت کرده شب معراج را از روز روشن ترز اشهب بگذرانده عزم اقبال تو ادهم را

Şəbi-meraci gündüz tək işıqlandırdı rüxsarın,Sənin iqbalın əzmilə keçibdir əşhəbi-Ədhəm.

نباشد هیچ صاحب وحی را توفیق معراجتحریم قرب او ادنا مشخص کرده محرم را

Olublar vəhyə sahib çoxları, hərgiz bu hörmətlə,Sənin tək barigahi-həqqə onlar olmamış məhrəm.

عیار ارتفاع منزلت در راه قرب حقترا عرش است چرخ چارمین عیسی مریم را

Böyüksən, şöhrətin vəsf etməyə bir ölçümüz yoxdur,Yetişməz rütbənə dördüncü göydə Isiyi-Məryəm.

طریق اتباعت راست جنت منزل ادناسبب شد این طریقت ، فتحِ ابوابِ جهنّم را

Ən alçaq mənzilət tabelərinçün baği-cənnətdir,Səni inkar edən kəslər cəhənnəmdə yanar möhkəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی را دمادم هست عزم طوف درگاهستچه باشد گر دهی انجامی این عزم دمادم را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli müttəsil sərməstdir, əzmi-təvafinlə,Bu əzmindən ayırma sən onu, ta ömr var bir dəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love