Millət
Quzeyə üz tutub: siyasət qarıGünəyə : garsıyıb hiylə rüzgarı.Şərqə yön çevirib: Xəzər su səpib,Qərbə: bacasının tüstüsü təpib.Sıxılmaq öyrənib bəlkə bələkdən,İpini bıraxmaz dərd bilərəkdən.Göylərə əl açıb: Tanrı uzaqdı.Yerlərə üz tutub: qısır topraqdı.Bir yana baxmaqdan baxıb dört yana,Baş alıp, başını vərib şeytana.İçinə üz tutsa bir gün, içinəBəlkə qovuşardı Tanrı gücünə!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/memmed-ismayil-millet
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Belə bir əsrdə kim elmİ-maarif günəşiÇacib öz nurunu hər bir təbəqat üstündə.
Gecə kəpənəyi, gecə şimşəyiÜrəyini ancaq sevgiylə naxışladığından,Bütün günahkarları bağışladığından,
YadigarSallanıb-sallanıb naz ilən gedən,Yarəb, bilmənəm kimin nazlı yarıdır,
Əlifba(Əlif) Allah ismin əzbər eylədim(Bə) buyurdu lütf-i ehsan çağıdır