Sən yol üstə,Mən də kövrək.Sən mənzilə çatanadəkDedim: – Ağlamayam gərəkSəndən sonra ağlaram tək.Səndən sonra bilirsənmi nələr oldu:Evim sükut ilə doldu...Həmsöhbətim qələm oldu.Həsrət qəlbim elə yandı, elə yandı,Bir ah çəkdim,Bu ahımın atəşiyləƏtrafımda nə varsa da alovlandı...İndi:Nə od,Nə də güləm.Əhvalı yaman müşküləm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wisdom and advice