Mujir al-Din Baylaqani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Rubai 105گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم
Rubai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Rubai 110دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟
Rubai 112چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم
Rubai 115ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم
Rubai 121چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
Rubai 122هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
Rubai 125ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران
Rubai 127زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن
Rubai 129تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن
Rubai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Rubai 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Qasida 15دوش چون مرغ شب فغان برداشتمهر خاموشی از دهان برداشت
Qasida 27زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست
Qasida 40دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید
Qasida 55که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟
Qasida 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Qasida 79لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده
Qasida 82جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری
Ghazal 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Ghazal 17زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت
Ghazal 26دلی که درد تو ارزد دوا نمیارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمیارزد
Ghazal 27رخت عاشقان را نظر میپذیردلبت خستگان را شکر میپذیرد
Ghazal 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Ghazal 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Ghazal 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Ghazal 44دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل
Ghazal 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Ghazal 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن