Homam Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیدهای که ماند خالی ز روشنایی
Masnavi 4بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر
Mufrad 4ز دولت تو مرا دست داده بود دمیبه بندگیت که تاریخ روزگار من است
Ghazal 7مکن ای دوست ملامت من سودایی راکه تو روزی نکشیدی غم تنهایی را
Masnavi 10واعظانی که اهل تحقیقندبه مواعظ کلید توفیقند
Mufrad 10همیرسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح
Ghazal 10منتظر باشند شبها عاشقان ناکرده خوابتا برآید بامداد از شرق کویت آفتاب
Rubai 12در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است
Ghazal 21خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
Ghazal 22این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است
Rubai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد
Ghazal 35چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Rubai 36معشوق من امشبی وفایی داردکارم ز وصال او نوایی دارد
Mufrad 43از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری
Mufrad 46برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارتهای پنهانی
Rubai 46هر گه که قدح پر از می ناب شوداز عکس می ناب چو عناب شود
Mufrad 47دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی
Ghazal 55روی زیبا چون تماشا را به گلزار آوردشاخ گل را شرم بادا گر گلی بار آورد
Rubai 72ای عادت تو به باده جان پروردنمی خور که ملامتت نخواهم کردن
Rubai 80تلخ است مذاق زندگانی بی توباد است حدیث شادمانی بی تو
Ghazal 84آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود
Rubai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
Ghazal 87بر سر کوی تو سرها میرودجان فدای روی زیبا میرود
Rubai 89ای صبح که آهنگ به خونم داریاز باد دل مرا چه میآزاری
Rubai 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی
Rubai 95جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی
Ghazal 111غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز
Ghazal 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Ghazal 114زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش
Ghazal 116این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش